Stolica Hiszpanii, Madryt, nie ma tysiącletniej historii jak inne europejskie metropolie, lecz podobnie jak one może poszczycić się wspaniałymi zabytkami. Otwarty i radosny charakter jej mieszkańców dodatkowo czyni z niej piękne i kosmopolityczne miasto.
Madryt to największe miasto Hiszpanii, położone niemal w geometrycznym środku Półwyspu Iberyjskiego, na płaskowyżu o wysokości 655 m n. p. m. . Otoczone jest górami : od północy masywem Sierra de Guadarrama i od zachodu masywem Sierra de Gredos. W części południowej i wschodniej teren otwiera się na dolinę Tag. Manzanares przecina Madryt z północy na południe i choć jest tylko niewielką rzeką w dorzeczu Tagu, odegrał ważną rolę przy powstawaniu miasta. Madryt leży w strefie klimatu podzwrotnikowego kontynentalnego, z gorącymi latami chłodnymi zimami.
Nie ma zbyt wielu danych na temat rzymskiej przeszłości Madrytu. Arabowie, którzy podbili Półwysep Iberyjski w 711 r. wznieśli na tych terenach pierwsze znaczące budynki. W 1492 r. Arabowie zostali wyparci z Półwyspu Iberyjskiego, a królestwa Kastylii i Aragonii połączyły się, by utworzyć Hiszpanię. Prawdziwie nowoczesnym miastem stał się Madryt w XVIII w. W czasie wojny domowej w latach 1936 – 39 był wiele razy bombardowany jako miasto republikańskie.
Kościoły to najdawniejsze zachowane budowle historyczne Madrytu. Najstarszy San Nicolas ma jedynie XII-wieczną wieżę, a pozostałe części dobudowano później . W XVI w. powstał klasztor Convento de las Descalzas Reales, założony przez księżniczkę Joannę, jedna z córek cesarza Karola V. Mieści się on w przebudowanej posiadłości królewskiej. Główna klatka schodowa – renesansowa z barokowymi ozdobami, otoczona jest freskami przedstawiającymi archanioły i Chrystusa ukrzyżowanego adorowanego przez rodzinę króla Filipa V. Obecnie w klasztorze znajduje się muzeum, w którego zbiorach są dzieła artystów tej miary co Tycjan, Francisco de Zurbaran, Jose Ribera i Bartlom Esteban Murillo. Z nieco późniejszych kościołów należy wymienić XVIII-wieczną bazylikę San Francisco el Grande z ogromną kopułą o średnicy 33m, kaplicę San Antonio de la Floryda, pochodzącą z końca XVIII w. i położoną wówczas poza miastem, ozdobioną bezcennymi freskami Francisca de Goi y Lucientes oraz katedrę Nuestra Senora de la Almudena. , budowaną ponad 100 lat. Prawie wszystkie te kościoły znajdują się w najstarszej dzielnicy miasta w pobliżu Pałacu Królewskiego. Powstała w latach 1737-64 rezydencja władców hiszpańskich zalicza się do największych i najokazalszych pałaców Europy. Została zbudowana z granitu i wapienia. We wnętrzu można podziwiać interesującą kolekcję obrazów pędzla Goi, Diega Velazqueza czy Caravaggia, a także zbiór broni i zbroi założony przez Filipa II w XVI w. ,marmurowe schody wykonane przez Francisca Sabatiniego i bogato zdobione komnaty, wśród których wyróżniają się prywatne pokoje króla Karola III z dekoracjami w stylu rokoko Matnia Gaspariniego. Między pałacem Królewskim a placem Puerta del Sol znajduje się jedno z najbardziej reprezentacyjnych miejsc Madrytu – Plaza Mayor, wybudowane w latach 1617-20. Plac ten jest otoczony trzypiętrowymi budynkami z portykami. Prowadzi do niego kilka bram. Środek zajmuje pochodzący z 1616 r. pomnik Filipa III na koniu. Obecnie Plaza Mayor jest miejscem spotkań mieszkańców stolicy i turystów., a przez długie lata odbywały się tam korridy, śluby królewskie i egzekucje publiczne. Najstarszym budynkiem świeckim w Madrycie jest wieża de los Lucjanem i połączony z nią pałac, pochodzące z Xv w. Madryt słynie z pięknych ogrodów. Retrio jest największym i najbardziej znanym ogrodem w stolicy. Został założony na początku XVII w. , za panowania Filipa IV. Zajmuje powierzchnię 118 ha. Na jego terenie znajdują się Kryształowy Pałac z 1887 r., zbudowany z żelaza, szkła i kafli, a także ogromny pomnik króla Alfonsa XII z 1914 r., wznoszący się nad stawem parkowym. Najpiękniejszym ogrodem stolicy jest Campo del Moro. Jego pierwotne założenie powstało w czasach Filipa II (XVI w.), lecz obecny wygląd nadano mu w XIX w. Leży naprzeciw zachodniej fasady Pałacu Królewskiego i początkowo był prywatnym ogrodem monarchów, ale w czasach współczesnych został udostępniony dla publiczności.
Madryt oferuje nie tylko wrażenia kulturalne, ale również czysto rozrywkowe. Możemy umilać sobie wieczory w różnorodnych klubach, barach czy dyskotekach. Turysta może odnieść wrażenie, że tubylcy nigdy nie śpią. Być może to popołudniowa siesta daje im siłę do nocnych szaleństw…Latem Madryt zmienia się w swojego rodzaju festiwal dostępny dla każdego, dzięki licznym imprezom, koncertom i filmom, np. w drugiej połowie maja mieszkańcy świętują Feria de San Sidro, zaś w połowie sierpnia odbywa się tuVerbena de la Paloma.
Madryt dysponuje również bogatą ofertą komfortowych hoteli z atrakcyjnymi cenami (tanie hotele). Ja spędzając tu ubiegłoroczne wakacje zatrzymałam się w Senator Gran Via Hotel, ze względu na bardzo dogodną lokalizację .Hotel bowiem znajduje się w samym sercu Madrytu, przy Gran Vía, głównej komercyjnej i rozrywkowej arterii tego kraju , zaledwie kilka metrów od najważniejszych atrakcji turystycznych miasta, do których można dojść na piechotę. Wśród najważniejszych części miasta oraz jego zabytków jest Puerta del Sol, Pałac Królewski i dzielnica teatrów. W bezpośredniej okolicy hotelu znajduje się także wiele restauracji oraz barów tapas. Przy wejściu do hotelu znajduje się stacja metra oraz przystanki autobusowe co ułatwia nam komunikację. Hotel dysponuje 136. dźwiękoszczelnymi pokojami wyposażonymi w dwa oddzielne łóżka pojedyncze lub łóżko podwójne. Poza wymienionymi udogodnieniami, wszystkie pokoje wyposażone są w bezpłatny minibar, telewizor z 35 kanałami, regulowanymi lampami do czytania, nordyckie łóżka i wentylator pod sufitem. W niektórych pokojach znajdują się także fotele lub łóżka z regulowanym oparciem .Internet jest dostępny w niektórych pokojach po uiszczeniu dodatkowej opłaty. Dodatkowo w ofercie dostępne są także pokoje łączone dla rodzin, pokoje typu Superior i pokoje dla niepalących. Restauracja oferuje bogate menu, w którym znaleźć można dania kuchni śródziemnomorskiej oraz niedrogie zestawy lunchowe z orientalnymi elementami Zaś w kawiarni San Luis, tradycyjnej madryckiej kawiarni przy Gran Vía, mogą się Państwo kawy lub wina. Na życzenie klienta hotel może przygotować specjalne menu na przyjęcie bądź spotkanie. Osoby zmotoryzowane mogą skorzystać z prywatnego parkingu znajdującego się na sąsiednich ulicach, z kolei właściciele czworonogów na czas pobytu tutaj muszą zapewnić swoim pupilom opiekę, gdyż zwierzęta nie są tu akceptowane.
Ten zabytkowy budynek z uroczym wewnętrznym dziedzińcem, który został odremontowany w 2002 roku i oferuje zarówno osobom podróżującym w interesach, jak i dla przyjemności komfort niezbędny do przyjemnego pobytu.
Madryt to centrum ekonomiczne, finansowe oraz administracyjne. Łączy w sobie nowoczesną infrastrukturę oraz kulturalną i artystyczną spuściznę , spadek po wiekach wspaniałej historii. Mimo iż jest nowoczesnym miastem to zachował wiele ze swojego dawnego wyglądu i klimatu, warto się o tym przekonać wybierając się tu na urlop, gdyż na pewno będzie to czas niezapomnianych wrażeń i atrakcji.
Comments Off
Brama Europy lub Wieże KIO (Torres KIO)powstały w połowie lat 90’ w wyniku starań Biura Inwestycji Kuwejtu (Kuweit Inevestment Office, stąd nazwa „Wieże KIO”). Autorami projektu są amerykańscy architekcie: Philip Johnson i John Burgee. Pierwszy z nich pod koniec lat 80’ otrzymał Złoty Medal Amerykańskiego Instytutu Architektury oraz Nagrodę Pritzkera. Jest także autorem projektu jednego z pierwszych drapaczy chmur, jakie powstały na świecie. Wśród osiągnięć drugiego natomiast, obok prestiżowych nagród (np. Nagroda Raynolda) ważnym osiągnięciem jest tytuł honorowy Uniwersytetu Notre Dame. Zaprojektowane przez ich obiekty możemy znaleźć tak w Ameryce jak i na kontynencie europejskim, a panowie cieszą się ogólnym szacunkiem i podziwem wśród architektów.
„Brama” to dwa imponujące biurowce, sięgające 114 metrów wysokości co daje 26 pięter. Ich konstrukcja jest niezwykła na pewno pod jednym zasadniczym względem – nachylone są one w stosunku do podłoża o 15°, co daje wrażenie jakby skłaniały się ku sobie lub tworzyły niewykończony łuk – stąd skojarzenie z bramą. Budynki znajdują się na Plaza de Castilla, w pobliżu jednej z największych i najpopularniejszych stacji metra i kolei – Chamartin. Na północ ciągnie się Paseo de la Castellana (Aleja Kastylijska) – jedna z największych ulic Madrytu, a niedaleko położony jest także niezwykły „park drapaczy chmur” - Cuatro Torres (hiszp. „Cztery Wieże”). Otoczenie biurowo-wieżowcowe dopełnia także cały kompleks należący do AZCA (Asociación Mixta de Compensación de la Manzana A de la Zona Comercial de la Avenida del Generalísimo – stowarzyszenia reklamowego). Nie tylko zatem prestiżowy hotel Chamartín[, ale także wiele innych, z pewnością tańszych a na pewno równie atrakcyjnych hoteli i kwater turystycznych,] jest powodem częstych wizyt i noclegów turystów właśnie w tej nowoczesnej części miasta.
Pomiędzy wieżami wznosi się pomnik przywódcy prawicowej opozycji z 1936 roku - José Calvo Sotelo, także ekonomisty, doktora praw oraz profesora honorowego Uniwersytetu Centralnego. Pomnik zaprojektował Carlos Ferreira. Monument osiąga imponująca wielkość 4 metrów i 20 centymetrów, a u stóp polityka widnieje inskrypcja: „Hiszpania - Calvo Sotelo’wi” (Espana a Calvo Costelo),
Wieże nazywane są Bramą Hiszpanii I (skierowana jest na „wyjazd” z Madrytu) i II. Na ich dachach znajdują się przestronne lądowiska helikopterowe, które ze względu na swoje przeznaczenie oraz dla lepszego odróżnienia pomalowane zostały na niebiesko (I) i czerwono (II). Wieża lewa posiada logo Caja Madrid (Pudło Madrytu), czyli najstarszego i jednego z najważniejszych banków oszczędnościowych w Madrycie. Natomiast wieża prawa mianuje się logiem Realii – instytucji zajmującej się obrotem nieruchomościami, powstałej w 2000 roku (logo Realii pojawiło się na wieży po 2000 r.).
Z ciekawostek wspomnieć należy, iż ostatnie sceny popularnego hiszpańskiego filmu El dia de la Bestia („Dzień Bestii”) z 1995 roku, kręcone były w – jeszcze wtedy nie ukończonych – piwnicach jednej z wież.
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
W roku 1561 król habsburski Filip II postanowił przenieść się wraz z całym dworem do Madrytu. Co prawda to Sewilla miała sprawować władzę nad hiszpańskimi koloniami i polityką, ale de facto Madryt kontrolował Sewillę. Rok 1561 uznaje się zatem za oficjalne przeniesienie stolicy właśnie do Madrytu. Stolica to jednak przecież nie tylko dwór i obecność króla – to cała otoczka odpowiedni wygląd, status miasta. Król postanowi zatem stworzyć Madrytowi odpowiednie miejsce dla nowego życia. Na to miejsce wybrał sobie średniowieczny rynek, który do niedawna usytuowany poza murami teraz miał stać się centralnym punktem spotkań i uroczystości – tych oficjalnych, jak i tych służących rozrywce.
Zanim prace nad przystosowaniem terenu się rozpoczęły, król przeprowadził rozmowę ze słynnym architektem, Juan de Herrera, przedstawiając mu swój plan adaptacji zniszczonego już i zabałaganionego targowiska, jakim było Plaza del Arrabal. Jak to jednak bywa z niesprecyzowanymi pomysłami, projekt nie ruszył od razu, ale przeczekać musiał aż do decyzji następcy Filipa II – Filipa III, który w 1617 roku zatrudnił architekta Juan Gomez de Mora. Prace ruszyły od razu i już w 1619 roku oddano plac otoczony portykami. Wiek XVII i drewniane budownictwo, wojny i zamieszki nie przyczyniły się niestety do jego zbytniego rozwoju. Większość otaczających teren budynków spłonęło w nagłych pożarach. Za odbudowę i ulepszenie Plaza Mayor wziął się od roku 1790 Juan de Villanueva, któremu zawdzięczamy dzisiejszy wygląd tego jednego z najpopularniejszych i najpiękniejszych miejsc w Madrycie, a może nawet w Hiszpanii. Z nazwisk ważnych dla historii placu wymienić należy jeszcze Juan de Bolonia, który zaprojektował pomnik Filipa III na koniu, który dopiero od 1848 roku znajduje się w centralnym punkcie placu, choć powstał już w 1616 roku.
Jak widać sama nazwa placu zmieniła się przez lata – początkowo nazywany „del Arrabal” przemianowany został na „Mayor”. To jednak nie jedyne określenia. W 1812 roku wydany został dekret w myśl którego wszystkie większe place i rynki hiszpańskie nazwane być miały „Plaza de la Constitución”. W Madrycie jednak nazwa ta utrzymała się niedługo, gdyż już w 1814 roku istniał on popularnie jako „Plaza Real”. Bitwa o nazwę trwała z przerwami praktycznie aż do Hiszpańskiej Wojny Domowej, stąd w XIX i XX wiecznych dokumentach możemy napotkać wymienione już wersje obok „Plaza de la Republica”.
Plac służył wielu celom. Odbywały się tu tak walki byków, jak i uliczne święta połączone z zabawami, organizowano targi handlowe, ale także publiczne egzekucje. Okrutnym praktykom palenia żywcem heretyków czy kamienowania czarownic służył Plac zwłaszcza w czasach nasilonej Hiszpańskiej Inkwizycji (wiek XV, zwłaszcza czasy panowania ortodoksyjnych katolików – Ferdynanda i Izabeli). Takie auto de fe z 30 czerwca1680 roku uwiecznione zostało chociażby przez Francisco Ricci, na obrazie z 1683, dzięki czemu zobaczyć możemy nie tylko jak wyglądała taka „chrystianizacja” ale także konstrukcję XVII wiecznego placu. Ponadto to właśnie tu koronowano królów, odczytywano królewskie obwieszczenia, a wędrowne trupy teatralne wystawiały swoje sztuki. 21 październik 1621 roku ścięty tu został Rodrigo Calderón, hrabia Oliva.
Dzisiaj w okalających plac pięciopiętrowych, pięknie zdobionych kamienicach mieszczą się sklepy, kawiarnie i restauracje, turystów przyciągają liczne kramiki z pamiątkami, ale także organizowane tu nadal święta i festyny, z którego najpiękniejszym i najciekawszym jest ten na cześć św. Izydora – patrona Madrytu. Plac ma kształty prostokąta długiego na 129 metrów i szerokiego na 94 metry, otaczające go zabytkowe kamienice dekorują kamienne balkony. Niedaleko mieści się inny ważny dla miasta plac – del Sol. [Usytuowanie w ścisłym centrum miasta daje turystom możliwość szybkiej komunikacji pomiędzy licznymi hotelami i pensjonatami a ciekawymi zabytkami.]
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
Pałac Królewski, nazywany także Pałacem Wschodnim (Palacio de Oriente) do dziś służy, jako oficjalna siedziba Hiszpańskiej Monarchii Królewskiej (Rey de España lub Reina de España), w której aktualnie (a dokładnie – od 1975 roku) król Juan Carlos I rezyduje podczas oficjalnych uroczystości państwowych. Na co dzień, za swoją siedzibę rodzina królewska przyjęła mniejszy Palacio de la Zarzuela, położony w pobliżu stolicy Hiszpanii, wybudowany jeszcze w XVII wieku. Pałacem Królewskim opiekuje się Stowarzyszenie Dziedzictwa Narodowego, a formalnie należy on do Rządu Hiszpanii. Położony jest on przy ulicy Bailén, w zachodniej części centrum miasta, na wschód od płynącej tu rzeki Manzanares. [Okolica ta zdecydowanie sprzyja wycieczkom turystycznym, tak ze względu na historyczne otoczenie, jak i na bliskość licznych baz noclegowych, hoteli i kwater sypialnianych]. Z wyjątkiem dni, w które w siedzibie przebywa rodzina królewska lub odbywają się oficjalne eventy państwowe, Pałac otwarty jest na użytek turystów, którzy zresztą chętnie z przywileju zwiedzania korzystają.
Wschodnia fasada Pałacu wychodzi na Plaza de Oriente oraz budynek opery Teatro Real. Na południu znajdziemy obszerny Plaza de la Armas, zamknięty przez boczne skrzydła budynku. A idąc jeszcze dalej - Katedrę Almuneda (Santa María la Real de La Almudena lub Catedral de la Almudena de Madrid) – neoklasyczną (choć jej budowa rozpoczęła się już w XVI wieku) i jedyną katedrę w Madrycie.
Zagospodarowanie całego terenu datuje się już na wiek X, kiedy to, z rozkazu Mahometa I, ówczesnego emira Kordoby, powstała tu fosa (mayrit) służąca jako forpoczta. W 1036 roku miejsce przejęte zostało przez niepodległe Królestwo Toledo, opanowane przez Maurów, już w 1085 roku do Madrytu wkroczył Alfonso VI (władca Kastylii od 1072 roku), przywódcy Kastylii rzadko jednak przebywali w Pałacu. Pierwszym władcą, który na dłuższy czas przeniósł tu swój dwór, był Alfons XI (1329 r.), natomiast Pałac jako siedzibę królewską uczynił dopiero Filip II w 1561 r. Właśnie na wiek XVI datuje się budowę Starego Zamku (Antiguo Alcázar), który spłonął jednak w grudniu 1734 roku. Odbudowę zarządził król Filip V i trwała ona niespełna siedemnaście lat. Nowy pałac spełniał wszystkie wymogi artystyczne stylu barokowego, a nad projektem i wystrojem czuwało kilku znamienitych artystów (m.in. Ventura Rodríguez i Francesco Sabatini). Nowy Zamek wszedł w posiadanie Króla Hiszpanii – Karola III – w 1764 roku.
Pałac otoczony jest niezwykłymi ogrodami. Ich zachodnia część od XIX wieku nazywana jest „Polami Mauretańskimi”, gdyż tutaj w 1109 roku stacjonował, wraz ze swoimi wojskami, muzułmański przywódca - Ali Ben Yusuf – próbując odbić Madryt oraz twierdzę z rąk chrześcijan. Północna część ogrodów (pomiędzy Pałacem, ulicą i Wzgórzem św. Wincenta) to tzw. Ogrody Sabatiniego. Zaprojektowane i powstałe w 1930 r., prezentują typowy styl francuski, z pięknymi fontannami oraz kamiennymi pomnikami hiszpańskich królów. Do Ogrodu prowadzi imponująca kamienna brama, której godziny otwarcia są ściśle przestrzegane oraz uzależnione od warunków pogodowych oraz pory roku.
Wystrój Pałacu jest niezwykle zróżnicowany, ze względu na różnorodne style, jakie kolejno panowały w sztuce. Z czasów króla Karola III (władca w latach 1759 – 1788) pochodzą: sala tronowa (do której Velázquez sprowadził z Rzymu brązowe lwy, strzegące tronu po dzień dzisiejszy), prywatny gabinet królewski (lub tzw. Pokój Gaspariniego), oraz „sala porcelanowa” (majstersztyk stworzony dzięki królewskiej fabryce porcelany w El Buen Retiro). Tutaj odnaleźć możemy hiszpański marmur, stiukowe płaskorzeźby oraz mahoniowe drzwi i okna, a także malowidła i freski ważnych w tamtym okresie artystów, jak Giaquinto, Tiepolo czy Mengs, oraz ich hiszpańskich naśladowców - Bayeu i Maella.
Król Karol IV (1788 – 1808) pozostawił po sobie niezwykły Korytarz Luster, królowa Maria Luiza – swój gabinet gipsowy, a władający później Alfons XII (1875 – 1885) – jadalnię, używaną jedynie podczas wielkich oficjalnych przyjęć. Z kolei w czasach panowania Alfonsa XIII (1886 – 1931) powstała tu znamienita galeria arcydzieł malarskich – pojawiły się płótna Juan de Flandes’a, Caravaggia, Velázquez’a oraz Goyi. Z tego czasu pochodzi także kolekcja instrumentów, z których niektóre wyszły z rąk samego Stradivariego, oraz olśniewająca zbrojownia (zachowane tu zbroje oraz broń pochodzą nawet z XIII wieku, szczęśliwie sala ta od 2000 roku dostępna jest dla zwiedzających).
W pałacu znajduje się w sumie 2800 pomieszczeń, z czego tylko część zobaczyć mogą turyści. Warto jednak uświadomić sobie, iż siedziba ta służyła za małe miasto dla rodziny królewskiej, dzięki czemu znajdowało się tu praktycznie wszystko: prywatna kaplica, wielka biblioteka, a nawet pomieszczenia aptekarskie. Pokoje wypełniają wspaniałe bibeloty oraz przedmioty codziennego użytku (jak rzeźbione zegary, obrazy, stylowe kotary) wszystkie pięknie zdobione i noszące znamiona zmieniających się stylów i upodobań kolejnych władców.
Zwiedzając zabytki Madrytu warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Madrycie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Madryt www.InformacjaHotelowa.pl. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.